Op deze prachtige zaterdagmorgen mocht de 12-2 van ESTO zich gaan opmaken voor de 2^e wedstrijd. Om 09:30 werd er verzameld in Gouda om tegen de plaatselijke s.v. aan te treden. Voor sommige was GOUDA 12-1 een oude bekende. Uit de herinnering kwam naar voren dat deze tegenstander een lastige was. Om 10:00 uur werd er afgetrapt door een wel hele bekende scheidsrechter op GRAS. Jawel dat rare zachte, groene spul waar je op wegzakt en vies van kan worden als het wat natter is. Gelukkig viel dat laatste dus gelukkig heel erg mee, door het heerlijk schijnende najaarszonnetje. Was dit misschien een voorbode voor de afloop van de wedstrijd?

Daar had het in het 1^e partje niet alle "schijn" van. Na een hectisch moment voor ons doel lag de bal er ineens in. Nog niet helemaal bijgekomen van de eerste schok, diende de volgende tegenslag zich aan. Er werd er vanaf eigen helft door Gouda op doel geschoten. Ook deze vloog er met een prachtige boog in. Met een 2-0 achterstand werd er naar elkaar gekeken door de zwartwitten; “Dit laten we toch niet gebeuren jongens”.  De bezoekers rechtte de rug en de aansluitingstreffer was nog voor de time out een feit.

Na de kleine pauze pakte ESTO de regie in handen. Het spelbeeld werd op dat moment heel eenzijdig. Aanval na aanval volgde en na een splijtende pass werd onze aanvaller vrij voor het doel gezet. Hij faalde niet en zette de gelijke stand op het scorebord. Deze pass was echter zo mooi dat deze voorlopig in de persoonlijke top 3 hoogtepunten van het seizoen staat van uw verslaggever. Het zal lastig worden om deze te overtreffen en niet hierin terug te vinden aan het einde van het seizoen. Aan de andere kant zal het mij niet verbazen als deze heren nog veel meer mooie momenten gaan verzamelen. 

Na de rust werden de touwtjes strak in handen genomen. Binnen afzienbare tijd werd de voorsprong verdubbeld en liepen we uit naar 2-4. De score had in deze fase gemakkelijk veel verder op kunnen (moeten) lopen. Gouda kwam een paar keer goed weg. In deze fase had de 12-2 het moeten beslissen. In de laatste time out waren er eigenlijk alleen maar complimenten.  

In het laatste partje kwam met enig fortuin de thuisploeg echter weer in het zadel terecht. De 3-4 moest weer even emotioneel verwerkt worden. De onzekerheid die daarna ontstond was eigenlijk niet nodig. Hierdoor ontstonden er wat kansen op de gelijkmaker. Deze viel gelukkig niet en na het laatste fluitsignaal werd er hard gejuicht. Er was wat commentaar van de thuisploeg op "onze scheids". Als je zelf geen scheidsrechter op de been kan brengen, dan is het ongepast commentaar te hebben.

De 2^e overwinning was een feit. De 12-2 is heerlijk begonnen en het team staat behoorlijk in de steigers. Volgende week moet Be Fair aan de zegekar worden gebonden en moeten de drie punten weer mee naar Bodegraven. Er ligt inmiddels een verzoek voor een grotere tas voor de punten bij het hoofdbestuur. Degene die we nu hebben lijkt nu al te klein.